Door Peter Bentum

Soms besef je het niet altijd even goed omdat je hier al zolang woont: hoe bijzonder een plek eigenlijk is. Pas wanneer je verhalen van anderen hoort, of wanneer je weer terug bent van wat langer weggeweest, of je ziet en hoort hoe mensen van buiten naar je gemeente kijken, realiseer je het weer. En eerlijk gezegd heb ik dat gevoel steeds vaker over Dronten.

Want Dronten is, samen met de dorpen Biddinghuizen en Swifterbant, niet zomaar een gemeente. Waar vroeger golven lagen, rijden nu fietsers langs uitgestrekte akkers waar de boeren hun gewassen telen, spelen kinderen in woonwijken, geniet de eerste generatie van hun oude dag en bouwen ondernemers aan de toekomst. Dat blijft bijzonder. We wonen hier letterlijk op land dat door mensenhanden is gemaakt — een plek die ooit alleen een idee op papier was.

Misschien zit daar ook meteen de mentaliteit van Dronten in: pionieren. Niet blijven hangen in wat was, maar kijken naar wat mogelijk is. Nog steeds.

Wat ik mooi vind aan onze gemeente, is die combinatie van ruimte, groen en verbondenheid. We hebben de rust van brede polderwegen, de mooie natuur, de eindeloze luchten en de vrijheid van buiten wonen, maar tegelijkertijd ook het gevoel van een gemeenschap waar mensen elkaar nog kennen. Waar vele vrijwilligers het verenigingsleven en andere voorzieningen draaiende houden, waar evenementen niet vanzelf ontstaan maar door betrokken inwoners worden opgebouwd, en waar buren nog even naar elkaar omkijken.

Je merkt het bijvoorbeeld tijdens Koningsdag, de Dodenherdenking, Winterwereld, tijdens de Meerpaaldagen, bij de dorpsfeesten, in ons Hospice, op het veld bij de voetbal of hockey op zaterdag, in de manege of gewoon op een willekeurige ochtend in het centrum. Dronten leeft misschien niet op de luidruchtige manier van een grote stad, maar juist op een oprechte manier. Dat maakt het sterk.

Ook de ligging van Dronten maakt de gemeente uniek. Midden in Flevoland, tussen water, natuur en groeiende steden in. Binnen korte tijd sta je bij het Veluwemeer, in de natuur van het Roggebotzand of juist op de trein richting Zwolle of Lelystad. Die combinatie van rust en bereikbaarheid zie je niet overal.

En wat ik misschien nog wel het meest waardeer: Dronten blijft zichzelf. Ondanks alle groei en veranderingen voelt het hier nog steeds nuchter. Geen grote woorden, geen overdreven bravoure — gewoon samenbouwen aan een fijne gemeente. Dit moeten we koesteren.

Natuurlijk zijn er uitdagingen. Woningbouw, bereikbaarheid, veiligheid, voorzieningen; ook hier zijn discussies en zorgen. Maar juist dat laat zien dat mensen betrokken zijn. Mensen praten mee omdat ze geven om hun dorp, wijk of straat. Dat is verbondenheid.

Soms hoor je mensen praten alsof alles van betekenis zich alleen in de Randstad afspeelt. Maar ik denk dat gemeenten zoals Dronten juist laten zien waar Nederland sterk in is: ruimte, saamhorigheid, ondernemerschap en de wil om vooruit te gaan zonder het menselijke kwijt te raken. En dat moet zo blijven.

Misschien is dat uiteindelijk waarom ik zo trots ben op Dronten. Omdat het meer is dan alleen een plek waar ik woon. Een uit de klei getrokken gemeente met een verhaal. Een gemeente die letterlijk uit het niets is opgebouwd, maar die ondertussen voelt als thuis voor duizenden mensen.

En iedere keer als ik die weidse polderlucht zie, besef ik het opnieuw: dit stukje Nederland is uniek.

Peter Bentum