Door Barry Hoogezand

In mijn vorige column uit mei stond ik nog stil bij de coalitieonderhandelingen en hoe dat van binnenuit gaat. Dat voelt voor mij als heel lang terug, want sinds 11 juni mag ik mijzelf wethouder in onze mooie gemeente noemen.

Veel mensen vragen naar hoe het bevalt en kinderen die ik ontmoet vragen wat ik eigenlijk doe. En hoe leg je de rol van wethouder uit aan een meisje van 8? Helaas moet ik ze soms teleurstellen: ik ben zeker niet de baas van de gemeente Dronten, dat is de gemeenteraad. Ik ben ook niet de burgemeester, al vervang ik hem soms. Dan mag ik met de ambtsketen (niet ambtsketting!) bijvoorbeeld naar een huwelijksjubileum. Wellicht heeft u mij al zo door Dronten zien fietsen. Pak met das en bloemstuk onder de arm. Met een grote grijns, zonder bloemstuk uiteraard, fiets ik dan terug naar het gemeentehuis. Het is zo leuk om de levensverhalen van de jubilarissen te horen!

Maar goed, wat doen wij wethouders – Siert Jan, Peter, Saskia en ik – precies? ChatGPT zegt: “een wethouder is iemand die namens de gemeente helpt beslissen hoe je gemeente eruitziet en hoe het er fijn en veilig wonen is. Daar wordt dan aan toegevoegd: De wethouder bedenkt niet alles alleen. Die praat met mensen, maakt plannen en probeert ervoor te zorgen dat de plannen worden uitgevoerd. Dat vind ik een mooie omschrijving.

Dat doe je samen met de gemeenteraad, inwoners, ondernemers, maatschappelijke organisaties en iedereen die voor de gemeente werkt. Een mooi samenspel, al zijn er soms tegengestelde belangen waar je mee aan de slag moet. Wat ik zelf zo leuk vind is dat ik mij de hele dag bezig mag houden om onze gemeente nog beter te maken. En ja, daar zitten hele leuke zichtbare momenten tussen: werkbezoeken, het openen van het Cruijff Court en het oplossen van problemen waar onze inwoners tegenaanlopen.

Het minder leuke deel zien mensen veel minder. We hebben zoveel ambitie als gemeente en niet alles kan tegelijk. Als wethouder moet ik ook gaan kiezen en knopen doorhakken met welke plannen we verder gaan en welke (nu) niet. Dat leidt ongetwijfeld tot teleurstelling, ook bij mijzelf natuurlijk. Dat is het afwegen van geld (niet alleen voor nu, maar ook voor toekomstige generaties), uitvoeringscapaciteit en al het andere wat nog moet gebeuren.

U hoeft absoluut geen medelijden met mij te hebben hoor! Het is zo eervol om je bezig te houden met je eigen gemeente (trouwens, we hebben nog vacatures) en daar horen ook de moeilijkere momenten bij.

Ik voeg daarom graag nog wat toe aan de omschrijving van het wethouderschap van ChatGTP: met als doel om te zorgen dat het in Dronten fijn en veilig (en betaalbaar!) wonen (en ondernemen!) is.

Foto: © De DronterReporter