Door Peter Bentum

Afgelopen week voerden we in de gemeenteraad een actualiteitendebat over noodopvang.

Zo’n debat raakt aan veel meer dan aantallen, locaties en bestuurlijke afspraken. Het gaat over mensen. Over verantwoordelijkheid. Over draagkracht. En uiteindelijk ook over de vraag: wat voor gemeente willen wij zijn?

Die vraag raakt mij persoonlijk.

Ik ben opgegroeid in deze polder. Mijn ouders behoorden tot de generatie die hier een bestaan opbouwde. Ik heb gezien en ervaren wat deze omgeving bijzonder maakt: ruimte, nuchterheid, de handen uit de mouwen en naar elkaar omkijken.

Hier werd niet eerst gevraagd wie verantwoordelijk was als iemand hulp nodig had. Mensen hielpen elkaar.

Die mentaliteit wil ik koesteren.

Daarom vind ik ook dat wanneer mensen werkelijk in nood zijn, we niet de andere kant op kijken. Of het nu gaat om iemand uit onze eigen straat die vastloopt, een gezin dat nauwelijks rondkomt, een inwoner die zorg nodig heeft of mensen die huis en haard hebben moeten verlaten en bescherming zoeken.

Wie werkelijk in nood is, verdient onze menselijkheid.

Maar diezelfde poldermentaliteit leert mij nog iets anders: verantwoordelijkheid nemen en duidelijk zijn.

Want niet alles kan.

Een gemeente heeft niet onbeperkt geld, ruimte, woningen, voorzieningen of menskracht. En maatschappelijke steun is evenmin onbeperkt. Wie dat negeert en denkt dat voor ieder probleem altijd nog wel ergens ruimte kan worden gevonden, doet uiteindelijk onze gemeenschap tekort.

Dat geldt ook voor opvang.

Dronten heeft in de afgelopen jaren laten zien bereid te zijn verantwoordelijkheid te nemen voor mensen in nood. De noodopvang in Biddinghuizen is daar een concreet voorbeeld van.

Maar verantwoordelijkheid nemen betekent niet dat er geen grenzen mogen zijn.

Sterker nog: juist wanneer je solidariteit ook op langere termijn wilt behouden, moet je eerlijk durven spreken over wat een gemeenschap aankan.

Voor mij is dat geen tegenstelling.

Je kunt menselijk én duidelijk zijn.

Je kunt mensen in nood helpen en tegelijkertijd zeggen dat afspraken ertoe doen.

Je kunt solidair zijn en tegelijkertijd verwachten dat mensen, zodra dat mogelijk is, zelf verantwoordelijkheid nemen.

En je kunt gastvrij zijn zonder te zeggen dat alles altijd en overal moet kunnen.

Diezelfde lijn geldt wat mij betreft voor veel meer onderwerpen in onze lokale politiek.

Een sterke samenleving begint namelijk niet in het gemeentehuis. Zij begint bij inwoners zelf. Bij verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, je gezin, je buurt en je omgeving. Bij ondernemers die initiatief nemen, vrijwilligers die zich inzetten en verenigingen die mensen bij elkaar brengen.

De overheid hoeft niet alles over te nemen.

Maar wie het echt niet alleen redt, laten we ook niet vallen.

Wie het zelf kan, krijgt de ruimte.
Wie een steuntje in de rug nodig heeft, helpen we vooruit.
En wie werkelijk in nood is, laten we niet aan zijn lot over.

Volgens mij zit precies daarin iets karakteristieks van Dronten.

Biddinghuizen, Dronten en Swifterbant zijn verschillend, maar delen die nuchtere betrokkenheid. We willen vooruit. We zien kansen. We nemen verantwoordelijkheid. Maar we weten ook dat keuzes nodig zijn om onze gemeente leefbaar te houden.

Daarom hoeven we Dronten niet opnieuw uit te vinden.

Laten we juist koesteren wat hier in ruim een halve eeuw is opgebouwd: onze ruimte, het buitengebied, onze agrarische wortels, ondernemerschap, sterke dorpen en vooral gemeenschappen waarin mensen nog naar elkaar omkijken.

En laten we vanuit die kracht verder bouwen.

Voor mij kan de lijn eigenlijk heel eenvoudig zijn:

Menselijk waar het moet.
Solidair waar het kan.
Duidelijk wanneer de grens is bereikt.

Dat gold voor mij tijdens het debat over noodopvang.

Maar eigenlijk geldt het voor bijna iedere keuze die we als lokale politiek moeten maken.

Niet alles kan. Niet alles hoeft.

Maar als we verantwoordelijkheid nemen, mensen in nood niet laten vallen en tegelijkertijd onze grenzen durven bewaken, kunnen we samen ontzettend veel.

Dat is het Dronten waarin ik ben opgegroeid.

En dat is het Dronten dat ik graag wil doorgeven.

Peter Bentum
Fractievoorzitter Leefbaar Dronten